Πως μπορεις να ζεις χωρις να εχεις αισθηματα ;

Χωρις να πονας,χωρις να χαιρεσαι,χωρις να λυπασαι,χωρις να αγαπας;;

Πως ειναι δυνατον για σενα να υπαρχει μονο το ΕΓΩ σου και ολα να τα διαμορφωνεις συμφωνα με το πως
θα ικανοποιηθει αυτο ;

ΔΕ ΜΠΟΡΩ ουτε να το σκεφτομαι!
Τρελαινομαι στην ιδεα οτι υπαρχουν εκει εξω ανθρωποι που αξιζουν τα παντα,
που θα αξιζαν ολο το κοσμο στα ποδια τους κ δεν εχουν τιποτα απο αυτα που θεωρεις εσυ σπουδαια,
υλικα πραγματα και εγωπαθεις ιδεολογιες.
Αυτοι οι ανθρωποι εχουν ΑΞΙΕΣ.ΝΙΩΘΟΥΝ.ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ.
Πως μπορει να σου περναει απο το μυαλο οτι ολα γυριζουν γυρω απο εσενα ;


Η ενισχυση του ''εγω'' και η προστασια του ειναι μια
πολυ συνηθισμενη και ταυτοχρονα αποτυχημενη τακτικη να προστατευσεις και να
θεραπευσεις τον εαυτο σου απο πληγες που ανηκουν στο παρελθον.



Πρεπει να θελεις να γινεις καλυτερος.Πρεπει να μαθεις να μοιραζεσαι οσα νιωθεις,να μιλας για το ''εμεις'' και οχι για το ''εγω''.
Κι αυτο το πρεπει δεν ειναι σαν τα αλλα.
Ειναι πολυ ωραιο το συναισθημα που βιωνεις οταν βλεπεις πως εισαι η αιτια που ενας ανθρωπος χαμογελαει.
Αυτο μπορει να γινει με τον οποιονδηποτε τροπο,ειτε μικρο ειτε μεγαλο...Μ'ενα σ'αγαπω,με μια αγκαλια,
μ'ενα τηλεφωνημα,μ'ενα βλεμμα.
Το συνιστω ανεπιφυλαχτα σε οσους εχουν μαθει μονο να παιρνουν.
Σε εσας λοιπον που καποιοι κανουν τα παντα για ενα σας χαμογελο,για να σας ικανοποιησουν,
που δε σας χρωστανε απολυτως τιποτα σ'αυτη τη ζωη αλλα το κανουν με μεγαλη και αγνη αγαπη εχω να πω κατι..
Κανενας στη ζωη μας δε μενει για παντα.Οταν χανουμε κατι ειναι ενας μικρος θανατος που μας μαυριζει τη ψυχη.
Οταν ομως ξερουμε οτι εχουμε δωσει ολα οσα αξιζουν σε καποιον η σε κατι τοτε ο πονος ειναι πιο γλυκος
και οι αναμνησεις μας συντροφευουν ευχαριστα για την υπολοιπη ζωη μας.
Γι'αυτο αξιολογηστε τους ανθρωπους που εχετε διπλα σας και δωστε σ'αυτους που αξιζουν απεριοριστη αγαπη ακομη
και αν πληγωθειτε πολυ!
Ας ζησουμε εντονα σ'αυτο το κοσμο που μας προοριζουν για μοναχικα εχθρικα ρομποτακια.
Ας ονειρευτουμε υπερβολικα και ακαταπαυστα.
Ας αγαπησουμε τους γυρω μας με ολη μας τη δυναμη κ ας μην πληγωνουμε κανεναν πια.

Χαμογελαστε και γελαστε !

Τοτε ολα θα ειναι αλλιως !!

Η αγαπη τελικα ειναι πολυ περιεργο συναισθημα.
Την ιδια στιγμη που σε κανει να νιωθεις ολοκληρωμενος,ευτυχισμενος που την ενιωσες,δυνατος,μοναδικος..
Την ιδια στιγμη κατι σου περνει..την ιδια στιγμη μπορει να πονας γιατι αυτη η αγαπη δε βρηκε τον σωστο προορισμο της ποτε.
Γιατι ποτε δε σ'αφηνει να τη ζησεις ολοκληρωτικα,να την ευχαριστηθεις,να πεις ''Δεν θελω αλλη αγαπη'' !

Κι ομως ειναι μερικοι ανθρωποι που δεν πιστευουν πως αυτο που τους προσφερεται ειναι πραγματικη αγαπη,δεν την βλεπουν,
την διωχνουν,την φοβουνται,δεν την αντεχουν.
Τρεφονται απ'τη μνησικακια,το συμφερον και το δηθεν.Ετσι μεγαλωσαν.Η καρδια τους και το μυαλο τους δεν χωραει ολα αυτα που
η αγαπη σε κανει να βιωσεις.
Τη βλεπουν αστεια!

Οταν αγαπας το μονο που σε νοιαζει ειναι να κανεις ευτυχισμενο τον αλλο,να εισαι διπλα του,να του χαρισεις τον καλυτερο σου εαυτο.
δεν εχεις αναγκη να παρεις.Αυτο που δινεις ειναι υπερ αρκετο και για σενα!

Οταν αυτο που βλεπεις δεν ειναι απλα ενα δεντρο αλλα ειναι το οξυγονο που αναπνεεις,ειναι η ομορφια στην εικονα που βλεπεις,ειναι μια ψυχη,
καθε του φυλο εχει αξια,οταν τιποτα δεν ειναι απλα μια εικονα τοτε νομιζω οτι νιωθεις αληθινα.

δεν ειναι μονο ενα δεντρο.
οταν καθε μερα στο κηπο σου τα φυτα ειναι πυκνα και μια μερα ξυπνησεις και τα εχουν κλαδεψει τοτε μονο συνειδητοποιεις οτι η εικονα αλλαζει.

ολα αλλαζουν.ΤΑ ΠΑΝΤΑ.
αυτο που οφειλουμε ομως εμεις να κανουμε ειναι να τους δινουμε την αξια που χρειαζεται οσο προλαβαινουμε και οσο μπορουμε.

δεν ειναι αναγκη να χασουμε καποιον κι επειτα να σκεφτουμε οτι επρεπε να ειχαμε πει''Σ'αγαπω''.
ο ''Αλλος'' εχει την αναγκη να ξερει το συναισθημα σου ακομα κι αν εσυ πιστευεις οτι δεν θα χρησιμευσει πουθενα.
Δεν ειναι ετσι η αγαπη.Δε δινεις για να παρεις.Δινεις γιατι ξεχειλιζεις εσυ ο ιδιος απο αυτο το συναισθημα και θελεις να το μοιραστεις.
Μην το πνιγεις γιατι αν ειναι μεγαλο θα σε πνιξει εκεινο τελικα.

Δεν πειραζει αν καποιος δεν το καταλαβει η δεν το εκτιμησει.Απλα δεν εγινε!
Φυσικα και αυτο το αποτελεσμα θα σε πονεσει ομως ειμαι απολυτα σιγουρη πως αν καταφερες να αγαπησεις ειλικρινα και ανεξαρτητα απο ολα
τοτε μπορεις να το ξανακανεις!
Και εκεινη η μερα που θα σου δωσουνε απλοχερα αγαπη δεν θα την απορριψεις γιατι θα ξερεις!
Θα ξερεις οτι εισαι τυχερος!
Θα ξερεις οτι η αγαπη ειναι ενας ζωντανος οργανισμος και πρεπει συνεχως να τη φροντιζεις για να μη σου πεθανει,
Θα τη ζησεις!






                                                                                                                                          






                                                                                                                                   Φλωρα.